Home
|
Fotoalbum
|
Videoalbum
|
Stats
|
Beheer
|
Weblog Frontpage
|
Borsatoweblog maken?
|
Help
|
Borsato.nl
|
Login
|
Hallo allemaal! Ik ben dus Annick, en net zoals jullie allemaal een fan van Marco. Mijn lijstje met vrienden is nog wat kort, dus voeg jezelf maar toe als je wilt! Snuffel verder maar wat rond en laat gerust reacties achter!
 Eerste foto Jesse!
Hier is een fotootje van ons zoontje Jesse. Hij is hier net terug uit het ziekenhuis, iets meer dan 5 weken oud.
 Jesse doet het goed, hij weegt ondertussen 3852 gram en is 53 cm lang. Het is een enorme knorrepot en kan heel hard brullen als hij honger heeft. Jammer genoeg kan hij ook heel hard brullen als hij geen zin heeft om te gaan slapen 's nachts...  We hebben een zoontje!
Jesse is geboren! Op 23 februari zijn Carlo en ik de trotse ouders geworden van ons knulletje Jesse! 6 weken te vroeg had onze frummel er genoeg van en wilde hij eruit!
Tijdstip: 20.50 Gewicht: 2542 gram Lengte: 49 cm Jesse ligt momenteel in het ziekenhuis. Hij is op zijn eerste levensdag geopereerd aan zijn darmpjes. Vlak voor de geboorte was geconstateerd dat zijn darmpjes opgezet waren, ze wisten alleen niet waar het aan lag. Het bleek een verkleving te zijn en een stukje afgestorven darm dat in de weg zat. Pas sinds afgelopen donderdag hebben de artsen zijn voeding weer op kunnen starten, omdat hij constant last had van gal en maagvocht. Hij heeft ook een tijd lang een sonde gehad. Daar is hij nu gelukkig van af en het eten gaat prima! Verder is het een rustig kereltje, maar wel heel nieuwsgierig. Hij wil de hele wereld in zich opnemen! Hopelijk mag hij snel naar huis, maar de laastse berichten zijn positief. Een fatsoenlijke foto hebben we nog niet, want hij zit constant met slangetjes en kabeltjes in beeld. Zodra hij thuis is, zal ik ons ventje aan jullie tonen. 20-weken echo
Afgelopen vrijdag hebben we de 20-weken echo gehad! Hier zijn de foto's. We weten overigens niet wat het wordt. We wilden een verrassing voor iedereen, inclusief onszelf.
     Nee, er is echt niks te zien  . Foto's waar toevallig iets te zien was, zijn zelfs uit de ziekenhuiscomputer verwijderd.Het is wel een ontzettend actief kindje. Het zat overal met de handen en benen door te zwaaien. We begonnen met het hoofdje rechtsboven en een halfuur later was het helemaal gedraaid naar linksonder... Ik was trouwens zoveel bezig met de echo, dat ik me totaal niet bezig heb gehouden met het concert wat we gister hadden in Antwerpen. Het was wel hartstikke leuk, maar momenteel waren er belangrijker dingen aan mijn hoofd... Ik voel de baby!
Om precies te zijn ben ik vandaag 18 weken en 3 dagen zwanger. Sinds vorige week kan ik de baby echt voelen! Eerst nog twijfel, omdat je niet weet wat het gevoel is, maar als het telkens 's avonds voorkomt als je plat op bed ligt en je voelt die kleine plopjes, ben je er toch wel gauw achter dat het geen spastisch spiertje in je buik is!
Het is zo raar, de ene dag voel je het wriemelen, de andere dag voel je weer niks. Maar de baby groeit goed, net als mijn buikje. Dat begint nu ook redelijk uit te zetten. En we hebben het hartje horen kloppen. "het is net een fabriek" zei Carlo. Ja hoor, het is net alsof we op de DOW lopen... Binnenkort ga ik buikfoto's plaatsen! Ik ben zwanger!
maandag 1augustus
Het is ochtend en ik kan niet wachten tot Carlo de deur uit is. Gisteren heb ik de test gekocht na een week vol ongeduld. Ik wilde er eerst nog op zaterdag om gaan, maar m’n moeder kwam weer roet in het eten gooien, dus moest ik het wéér uitstellen. Ik pak de verpakking en hoewel ik de bijsluiter uit m’n hoofd ken, lees ik ‘m nog een keer door. Eerst in het potje plassen, vier druppels op het rondje pipetteren, dan vijf minuten wachten. En wachten… En wachten… Vijf minuten kan een eeuwigheid duren! En dan gaat het alarm van de timer. Sprint naar de badkamer en…… Twee streepjes! Twee streepjes? Zeker? Ja hoor! Zou het dan toch? Je hoopt er op, maar durft het nog niet echt te geloven. Eerst tranen in m’n ogen, dan vreugde, toen weer ongeloof.  Toch maar een extra testje doen een paar uur later. Niet met ochtendurine, gewoon voor de zekerheid. Het is tegen twaalven en ik doe de test nogmaals, nu wat vlotter dan de eerste keer; zonder gebruiksaanwijzing, zonder timer, gewoon met m’n neus erbovenop. Ik zie de urine verplaatsen naar links. Dan verschijnt er vaag een eerste streepje…. en een tweede… ze worden donkerder…. ’t Zijn toch echt twee streepjes! Ik ben zwanger! Gelijk neem ik de telefoon en bel de huisarts. Wat de klachten zijn… “Geen klachten hoor, ik denk dat ik zwanger ben!” “Ow, nou, dat is alleen maar positief toch?” krijg ik als antwoord. Ik kan drie uur later terecht. Drie uur! Weer al wachten! Van ellende heb ik de schoonmaakspullen gepakt en ben aan de badkamer begonnen. Dit schiet niet op. Gelijk ook maar even boodschappen doen. Ik zit op de fiets en denk: ik weet iets wat niemand anders op deze wereld weet! Er zit gewoon echt een hummeltje in mijn buik! Ergens… heel, heel klein…  Ik kom thuis met mijn cadeautje, een speentje met ""papa is the best", en Carlo zit op de bank. Godzijdank is hij niet ergens koffie gaan drinken, want dan had ik echt niet geweten hoe ik het gehad zou hebben! “Ik heb een cadeautje voor je” zeg ik. Ik zie hem kijken met een blik van: wat heb je nou weer voor onzin gekocht? Hij neemt het pakje aan, maakt het open, staart er een aantal seconden naar en zegt: “je bent zwanger”. Niet eens de vraag of het zo is, gewoon een constatering. Ja ik ben zwanger. Ìk ben zwanger, niet wè. Dat vind ik zo’n onzin. Wè verwachten een kind, maar ìk ben zwanger. “Ja” zeg ik. En ik krijg twee dikke zoenen. “Ik had eigenlijk al zo’n soort van verwachting…” zegt hij met een smile. vrijdag 26 augustus Nog drie dagen voor de echo. Je gaat aan alles twijfelen. Heb ik de datum en afspraak goed op de kalender genoteerd? Ze zei toch echt zus en zo. En gaat Carlo wel op tijd zijn? Ja, tuurlijk, die wil dit ook niet missen. Maar als hij nou voor de brug staat en ik al in m’n eentje naar binnen moet. Gek genoeg maak ik me om de echo zelf nog ’t minst druk… Ik ben wel ontzettend benieuwd! We zien Hummeltje dan voor het eerst! Het bewijs zal geleverd worden! maandag 29 augustus De echo is deze middag om 14.20. Carlo heeft de introductie op school, maar heeft toestemming gekregen om eerder weg te gaan om met me mee naar Terneuzen te gaan. Onderweg belt hij op, nog een kwartier te gaan. Hij staat vast voor de brug… Dat doet mijn zenuwen niet echt goed aangezien ik al stond te trillen toen ik thuis moest vertrekken… 14.21 uur en we sprinten zowat door de gangen. Vlug de juiste route zoeken en me aanmelden bij de balie. Geen probleem dat we wat later waren, we mochten gelijk naar binnen. Na een heel kort gesprek mocht ik op de tafel gaan liggen voor de eerste echo. Inwendig, dat wel, maar dat geeft wel een beter beeld. We kijken allebei omhoog en zien een donker blaasje voorbij schieten. Even goed inzoomen en….. Daar is Hummel! Hartstikke duidelijk, twee centimeter lang, 8½ week en het hartje klopt! We liggen precies op schema en de uitgerekende datum is 5 april.    Het balletje is nu gaan rollen. We vertellen het onze familie en vrienden en omdat Carlo zo moeilijk zijn mond kan houden en het nog meer mensen gaat vertellen, kunnen we het net zo goed aan iedereen meedelen. Carlo belt Byanca, zijn zus op. “Met mij, we hebben een mededeling”. Aan de andere kant hoor ik Byanca tegen de kinderen zeggen dat ze wat rustiger moeten doen, omdat ze er anders niks van verstaat. “Ok, ik luister”. “Wat zou je ervan vinden als je tante zou worden”. “Nee, echt?! Is ze zwanger? Echt?!” En dan tegen de kinderen: “Hee jongens luister eens, wat zouden jullie ervan vinden als jullie een neefje of een nichtje krijgen?” “Ja leeeeukkk!!!!” Hoor ik heel heel duidelijk. “Van wie?” vraagt Bram. “Nou raad eens” zegt Byanca. “Uhm, van Aïscha’s mama!” Ok, dus zo goed had hij het dus ook nog niet begrepen. “Nee, nee, een ècht neefje of nichtje”. Maar dat bleek even iets te ver doordenken voor de kleine mannen. “Van Annick en Carlo!” zegt Byanca. “Jaaaa! Ooooh, Carlo wordt papa! Mag ik dan bij de bevalling zijn?" vraagt achtjarige Bram... Ach ja, ik zal gelijk een tribune oprichten..... Ik ben er (dicht)bij!
Sjongejongejonge, wat een moeite moeten doen om een paar kaarten te bestellen zeg!
Kwam er gisteravond achter dat de voorverkoop voor de theatertour was gestart, maar internet haperde weer 's. Dus toen ik eindelijk op de site zat, wilde ik kaarten bestellen. Mooie plaatsen! ergens voorin, dus perfect! Hup naar de volgende pagina........internet weg..... Pagina kan niet worden weergegeven..... Echt waar, ik wilde de computer buitensmijten, maar dat mocht niet van Carlo.... 't Is tenslotte wel zijn laptop.... Dus even later nog eens geprobeerd, doet het weer, wordt ik ergens op het balkon gedropt!....Wilde ik niet, dus weer pagina afgesloten en site opnieuw opgestart.... Weer geen verbinding......vloeken....... Ben tot gisternacht half één bezig geweest op de site te komen om kaartjes te krijgen en ten slotte maar opgegeven.... Dus wat was vanmorgen het eerste wat ik deed? Weer naar de site, vlug vlug, internet doet het nog...!!! (en nu nog steeds, anders kon ik dit logje natuurlijk niet maken hè) Hèhè, ik heb kaarten! Mijn moeder en ik gaan 21 november naar Antwerpen en we zitten in vak C! Wie zien we daar? Kwart eeuw
Vandaag een kwart eeuw oud geworden! Jaja, 25 jaar...
Net verrast met een bloemetje door Carlo, totaal niet verwacht! Vanmiddag familiebezoek en vrijdag....GROOT FEEST! TAART TAART TAART TAART TAART TAART TAART TAART Nichtje geboren!
Afgelopen nacht is de nicht van Carlo bevallen van een meisje! Anderhalve week te laat, maar toch met volle maan, is LUNA ter wereld gekomen! Blonne!
Vandaag ben ik jarig! 24 jaar geworden en gisteravond en vannacht en vanmorgen feestgevierd. Ik voel me niet echt jarig, vooral heel erg moe eigenlijk...
 Veel cadeau's gekregen. Laten we zeggen dat ik veel cakes en appeltaarten moet bakken dit jaar, haha! Cadeau van Carlo heb ik nog niet gekregen. Ben benieuwd, maar nog niet echt nieuwsgierig. Maar het wachten moet ook niet al te lang meer duren.... Heimwee
Tranen heb ik afgelopen maandag gehuild, de hele avond aan één stuk door. Gewoon omdat ik die avond weer voor een week moest vertrekken naar Antwerpen. Ik heb het in de afgelopen vijf jaar enkel in het begin meegemaakt, maar de laatste twee maanden wordt het alleen maar erger.
Misschien is het omdat het einde van m'n studie in zicht is. Hoogstwaarschijnlijk ga ik er na m'n bachelerdiploma mee stoppen, dus dit zijn m'n laatste paar weken hier. In totaal zit ik hier nog maar 7 dagen. Daarna komen de examens weer (pfffff) en dan kan ik eindelijk verhuizen! Nog even doorbijten, morgen kan ik m'n koffer weeral pakken voor het weekend... Het weekend waarin ik jarig ben, dus ik heb in ieder geval iets om naar uit te kijken! |
|||
RSS Weblog
Techniek & Webdesign : Qball Internet BV
Marco Borsato - Borsato.nl